คลอดแล้ว MSN Blog ตัวที่ 2 ของเรา ^^   

   ห่างหายไปนานมากเลยกับ MSN Space เนี่ย รู้สึกตัวอีกทีก็มาคิดได้ว่าตัวเองเอาเวลาไปทำอะไรหมดนะ -_-"

    คราวนี้ แดนมีเรื่องไทย (เรื่องราว !) มากมายหลายอย่าง จะเขียนลงใน Blog ให้เพื่อนๆได้อ่านกัน ก็แน่นอน ที่มีเรื่องมากมายก็มาจากที่ไม่ได้เขียนลงใน Space สม่ำเสมอนั้นแหละ ทำให้กลายเป็นดินพอกหางหมูไปเลย

   ขอบอกก่อนว่า เป็นเรื่องที่ยาวแน่ๆ ถ้าใครไม่มีเวลา ก็ปิดหน้าต่างนี้ได้เลยนะ....  (คำเตือน ภายในบล๊อกมีข้อความ คำพูดที่ส่อไปในทางรุนแรง อนาจาร วิตถาร ซาดิสต์ ไม่ เหมาะกับเด็กอายุต่ำกว่า 18 ปี ผู้ปกครองให้คำแนะนำ ควรปรึกษาแพทย์และเภสัชกรก่อนใช้ยานี้ -_=")

>>>> 

>>>>  

>>>>  

>>>> 

>>>> 

>>>> 

>>>> 

 ...นายเลือกที่จะอ่านสินะ ^^ และขอบใจที่เสียสละเวลาอันมีค่า มาอ่านเรื่องราวสุดแสนจะไร้สาระของเค้าอะ ตัวเอง 555+

    อืม.. เริ่มจากตรงไหนก่อนดีนะ เยอะจริงๆ แถมหลงๆลืมๆ ไปบ้างก็มี เอาเป็นช่วงเวลาสำคัญๆ ใน ม.5 ทั้งหมดเลยละกัน <--- ต่อจาก Blog อันที่แล้ว  (ห่างกัน 1 ปี)

    สงกรานต์ปี 49 ^_- เดี๋ยวก็จะได้เล่นของปี 50 แล้วเนอะ เล่าย้อนระลึกชาติหน่อยละกาน ~~

    สงกรานต์สำหรับเค้า เป็นเทศกาลที่เป็นสุดยอดของความมันส์เลยละ ทั้งเดิน เที่ยว นั่งรถ สาดน้ำ+ปะแป้งสาวๆ น่ารักๆ อ๊อดๆ ^^ เยี่ยมจริงๆ แทบรอไม่ไหวแล้วอะสำหรับปี 50 เนี๊ย (เอิ้กๆ หื่นจัด) และก็จำได้ว่าไปปืนภูเขาจำลองที่ทาง Coke’ ได้จัดมาไว้ตรงถนนเกาะวงกลมอะ (ไม่รู้เรียกว่าอะไร -_-" แถวๆศาลเจ้าแม่ ทางไปตรงประตูเมือง) หนุกดีอะ ปีนแข่งกัน 2 คนกะซีโร่ มันปีนโคดเร็วเลย ไม่รู้จะรีบไปไล่ฟายที่ไหน *0* ส่วนผมก็ปีนช้าๆ เอาความชัวร์คับ ^^  ปีนไป...ปีนมา... ก็เห็นว่าใกล้แตะกระดิ่งบนยอดได้แล้วอะ เหลืออีก 3 แท่นปีนเท่านั้น แต่เป็น 3 แท่นปืนที่ยากมาก ต้องใช้แรงแขนอย่างเดียว ไม่มีที่ให้ขาเหยียบด้วย!!

      พอถึงตรงนั้นแหละ ก็ถอดใจ โดดลงมาตายดีก่า (ความจริง มีเชือกที่รัดตัวกับเบาะที่โคดนุ่มมากๆ รองรับอยู่) คิดไว้ว่า ปีนี้แหละ รอมา 1 ปีเต็มๆ จะต้องไปถึงยอดให้ได้ ^_^ แข่งกันไหม ?

      แล้วก็ได้ไปขึ้นรถเล่นน้ำสงกรานต์กะเล็กด้วยนะ (บักเล็กอะ ที่หน้าตาไม่ค่อยดีอะ ห้อง 5/9 แต่นิสัยดีนะ ยาก็ไม่สูบ แต่มันซาดิสต์มาก มันบอกเค้าว่าอยากจับพอลล่ามัด แล้วเอาเทียนรนหน้าอก เลวจริงๆ มันคิดได้ไง) จำได้ว่ามีสาวขึ้นรถด้วย ยืนบนรถเลยแฮะ ผู้ชายแม่งเต็มหลังรถแต่ไม่มีใครลุกให้นั่ง (อ่านกินชัวร์ เห๊ย! กุก็นั่งนี้ว่า เวงๆๆ ) แล้วบักอาร์มกับบักแนตก็ทำท่าเป็น "รถแบรกๆ" เอามือไปจับแตะก้นเขาแหม เขาก็อายละสิทีนี้   (ไม่ชวนกุ *0* )

    เมื่อตอนหลังสอบเทอม 1 เสร็จ ผมได้มีโอกาสไปค่าย Junior Law's Camp ของท่านจารย์ ชนิดาภา ที่รอคอยมานาน (1 เดือน) กับเพื่อนๆในห้องเราด้วย ฝ่ายชายมี กอล์ฟ(ใช่มั๊ย) อารต์ นัส เอ้และยอดชายนายคิว ส่วนฝ่าย ญ ก็มี ญ ตังค์ ปอร์ (ใครอีกอะ -_-" นึกไม่ออกแล้ว) สนุกมากเลยอะค่ายนี้ จัดอยู่ใน รร.นายร้อยพระจุลจอมเกล้า ที่โคราชนู้น มีทั้งพายเรือ เล่น Paintball (ซึ่งมีการจัดการสนามที่ห่วยมาก) ลุยป่าลึก ร้องเพลง เหอะๆ หนุกหนานๆ สาวๆก็น่ารักทั้งน้น ^^ (ยกเว้น ... อย่าเลย ไม่อยากพูด) ชอบช่วง Party Night มากที่สุดเลย มีการร้องเพลงกันเองแบบเป็น mini concert เลยละ หนุกมักๆ ไอ้เราก็พยายามสร้างกระแสวิ่งไปชวนคนนั้นที คนนี้ทีให้ขึ้นไปเต้นด้วยกัน แต่ชาว kkw เราขี้อายสะเหลือเกิน ^^ (อยากขึ้นไปร้องเยอะๆกว่านี้ ร้องได้เพลงเดียวเอง อายสาว ^^)

      วันสุดท้ายของค่าย เราไปเข้าป่ากันและทำอาหารกินกันเองจากต้นไม้ในป่า (และขอบอกว่า อร่อยมากๆคับ แกงป่าสดๆร้อนๆ *0*) เดินไปได้เกือบครึ่งทางฝนตกสะนี้ ยิ่งสนุกเข้าไปใหญ่ ลุยๆดี เปียกกันหมด

     แต่พอกลับมาถึงรร. ก็ถึงกับ Shock! เมื่อเข้าไปดูเกรดของตัวเองใน รร. ซึ่งต่ำมากๆ แค่ 2.75 T-T คิดได้ไงเนี๊ย แถมมีน้องมาถามอีกว่า พี่แดนได้เกรดเท่าไรหรอค่ะ TT อายคับ

     จริงๆ ตอนนั้นโกรธตัวเองมากเลย ที่ขี้เกียจ มัวแต่ห่วงเล่น (เพื่อนๆไม่ควรเอาแบบอย่างนะครับ)เราคิดเสมอว่าจะต้องนำความรูสึกนี้เปลี่ยนไปเป็นพลังงานให้เราได้สูต่อไป ทำเกรดให้ได้ดีขึ้นกว่านี้จงได้ !! (จ๊ากก! ไฟลุก)

      หลังจากที่เรียนกันเครียดๆไปแล้ว พวกเราก็นัดกันภายในกลุ่มเพื่อนๆ ไปเที่ยวภูกระดึงกันอีก เป็นครั้งที่ 2 (ไปครั้งที่ 3 จารย์บอกว่า คนบ้า! เอิ้กๆ เหลืออีกครั้งนึง ยังไม่บ้าโว๊ย ก๊ากๆๆๆๆๆๆ) กลุ่มพวกแนตเขาตั้งใจจะไป 4 วัน แต่เราขอไป 3 วันก็พอเลย เลยนัดกันไปเจอกันบนภูเลย (ตอนเราแกล้งบอกจะไม่ไป บักแนตมันเกือบร้องไห้แนะ ก๊ากๆๆๆๆๆ ขอยืมมาใช้หน่อยนะอาร์ต มันฮาดี ^0^) เราเลยถามเพื่อนๆดูก็พบว่ามีกลุ่มของพวกขี้ยา(บักเพชร)ที่มันจะไปวันเดียวกับเรา เราเลยติดรถไปด้วย ขำๆดีอะ ไปกับพวกนี้ ฮาขี้แตกขี้แตน

      พอถึงตอนเช้าก็เจอพวกแนตกะลังปีนขึ้นภูพอดี เลยบอกลาเพื่อนๆขี้ยาของข้าพเจ้าแล้วเข้าไปสมทบกับเพื่อนๆพี่น้องแนต ขึ้นภูปาย..

 - กลุ่มพี่น้องแนตมี ปุ๋ย นัส นิก แป๋ม เบียร์  Zero <--{หล่อสุด(รองจากเรานะ ^^)}

      พอเดินขึ้นไปแรกๆก็ไม่เท่าไร แต่พอมาถึงจะตอนปีนขึ้นเนี่ยสิ อยากถามจริงๆเล๊ยว่าพวกเมิงเอาโซดา เอาเหล้าขึ้นมากินแทนน้ำรึไง เอามาโคดเยอะ (โซดานะ) ขวดแก้วก็ยิ่งหนักเข้าไปอีก แล้วแม่งขี้ก็เหนียวอีกตังหาก ลูกห่ง-ลูกหาบ มั๊น..ก็ไม่จ้างกัน

     ปีนี้ที่ได้ปีภูกระดึง ไม่หนาวเหมือนปีก่อนเลย เพราะหน้าหนาวมาช้ากว่าปีที่แล้ว (เอาเสื้อผ้าไป 5 ชุด แต่ได้ใส่อยู่2 ชุดเอง) ตกดึกเป็นช่วงเวลาที่ดีมากๆเลย ดาวบนภูกระดึงยังสวยงามเหมือนครั้งก่อนที่เคยมา ไม่มีผิดเพี้ยน ( อยากให้เพื่อนๆเห็นจริงๆ) แล้วเราก็ดื่มเหล้า เล่นไพ่กันหนุกนานๆ (มีแต่พวกเมาแล้วเพี้ยนทั้งนั้น โดนเฉพาะ Zero สุดหล่อของเรา )

    ขอบอกว่าการเดินทางขึ้น-ลง ภูในปีนี้ ลำบากตั้งแต่ต้นจนจบจริงๆครับ -_-“ แต่ก็เป็นประสบการที่ดีเยี่ยม เพราะความเหนื่อยล้า ความลำบาก มันทำจะให้เราเห็นถึงนิสัยที่แท้จริงของคนเราออกมาได้ดีที่สุด และผมก็ดีใจที่เพื่อนๆ ยังคงช่วยกันต่อไปได้ โดยที่ไม่มีปัญหา ขอบคุณเพื่อนๆทุกคนมาก สำหรับประสบการณ์ที่หาค่ามิได้เช่นนี้ หวังว่าจะมีครั้งที่ 3 อีก (หรือไม่มีดี -_-“)

    เมื่อไม่กี่เดือนที่ผ่านมา ผมได้มีโอกาสไปสอบชิงทุนในโครงการของ A&D InterEducation (ใครเคยได้ยินบ้างไหม) นิกกิ้ (เพื่อน 5/10 ห้องเค้าเอง) ก็ไปสอบนะ พวกเราก็มีสอบข้อเขียน สอบสัมภาษณ์ภาษาไทย (สอบทีละ 2 คน) และ สอบสัมภาษณ์ภาษาอังกฤษ (เข้าไปคนเดียว) เมื่อถึงสอบสัมภาษณ์ภาษาไทย เราก็เข้าไปกับนิกกี้ในห้องสอบ 2 คน อาจารย์ผู้สอบก็เป็นผู้ชาย อายุประมาณ 25-30 เขาก็ถามเราว่าประมาณว่า อะไรที่ทำให้เธอชอบภาษาอังกฤษ เคยไปเที่ยวที่ไหนคนเดี่ยวไกลๆบ้างไหม ประมาณนี้อะ เราก็ฟังที่นิกกี้พูดนะและก็รู้สึกว่านิกกี้พูดมากไปหน่อย 555+ แบบว่า พูดเรื่อยเปื่อย ชักแม่น้ำทั้ง 5 อย่างไงอย่างนั้นเลย

     และเมื่อถึงการสอบสัมภาษณ์ภาษาอังกฤษ อาจารย์ที่สอบเป็นชาวต่างชาติอะ เราก็เลยต้องเตรียมการล่วงหน้าหน่อย พอเข้าห้องเราก็ทักเขาเลย เพราะเขาไม่ทักเรา “It wound be so exciting to have interview in English with you !@#%^&* dwa ฟห มสงฃ กด อะปะติโถ ปะติเถเถนา น้ำไหลไฟดับกันไป” เขาก็ยิ้มๆนะ สงสัยจะทำดี  ข้อสัมภาษณ์ก็คล้ายๆแบบสัมภาษณ์ไทยเลย ไม่ต่างมาก เราเลยผ่านได่สบายๆ 

      หลังจากสอบเสร็จเขาก็บอกให้รอประมาณ 2 week แล้วเขาจะส่งแบบตอบรับไปให้ ปรากฏว่า เราเป็นคนเดียวที่ได้ทุนแนะ ตั้ง $250 เชียวนะ ดีใจๆ ^^ ( ก็รวมๆเงินที่ต้องจ่ายทั้งหมดจากเดิม $6800 - $250 = $6550(230,000 บาท กว่าๆ) ) หักค่ายใช้จ่ายแล้ว ถือว่าไม่แพงหรอก สำหรับประสบการณ์ผจญภัยที่ประเมิณค่าไม่ได้  แต่เราก็มาดูบทสรุปอีกที เราก็เปลี่ยนใจขอเรียนต่อดีกว่า เราเองก็เรียนสายวิทย์สะด้วย ยิ่งยากๆอยู่ แถมถ้าไปยังต้องซ้ำชึ้นอีก (สำหรับใครที่คิดจะไป แนะนำให้ไปตอน ม.5 นะ เป็นช่วงที่เหมาะที่สุด ) และที่สำคัญคนที่เรารักก็อยู่ที่ประเทศไทยเยอะแยะ (พ่อแม่ พี่น้อง ญาติ เพื่อน .....)

     และแล้วก็ปิดเทอม ตัวเองคิดว่าทำคะแนนได้ดีแน่ๆในเทอมนี้ ก็เลยเล่นสุดเหวี่ยงไปเลยในปิดเทอมปีนี้ (ถึงตอนนี้ก็ยังไม่ได้อ่านหนังสือเลยสักกะตัว ^^ ) และแล้วผลสอบก็ถึงวันที่ให้เราเหล่า นร. ได้ลุ่นสะที ผมเดินเข้ามาใน รร. กับเพื่อนพร้อมด้วยใจที่เต้นแรง อ๊อดๆ สวดมนตร์ตอนนี้ก็คงช่วยไรไม่ได้ จึงย่างสามขุมอย่างกล้าหาญไปดู  แล้วปรากฏว่าได้เกรด 3.53 (จ๊ากๆๆๆๆๆๆๆๆ โคดดีใจๆ ^^ ก็ผมไม่ได้เรียนเก่งนี้น่า ^0^) กลับบ้านไปแทบปิดอำเภอเลี้ยงฉลอง 3 วัน 3 คืน กันเลยทีเดียว (เวอร์ๆ แค่ Pizza กับแจ่วฮ้อนเท่านั้นแหละ)

      ส่วนกิจกรรมช่วงปิดเทอมก็ไม่มีไรมากหรอก มีไปเล่นบาส ว่ายน้ำบ้าง ร้องเพลง เล่นเกมส์ ขำๆ และก็จะมีแข่งเกม  Special Force ที่ CSK หลัง มข. ในวันที่ 18 มี.ค. ด้วยนะ บ่าย 2 ถึงบ่าย 3 นะคับ ใครอยู่แถวนั้นหรือไม่ได้อยู่ก็ให้ไปเชียร์เค้าด้วยนะ ^^ (รักไม่ยุ่ง มุ่งแต่ยิง ยิงๆๆๆๆ ก๊ากๆๆ)

 จบแล้วครับ วีรกรรมที่ตื่นเต้นที่สุด ในช่วง ม.5 ที่เราเพื่อนๆได้ทำร่วมกัน

อยากขอบคุณเพื่อนๆหลายๆคน คนคอยเป็นกำลังใจกัน ห่วงใยกันภายในห้องเสมอมา

ขอขอบคุณเพื่อนๆทุกคนที่เสียสละเวลาเข้ามาอ่านนะครับ ผู้ที่อ่านได้จบ นั้นแหละ เพื่อนแท้ผมเลย (จริง จริ๊งง !! )

ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง   (ไม่ได้เวอร์นะ Serious ๆ )

I’m your Friend forever… We are Friend forever… Don’t Forget